Neville Goddard: «Modlitwa: Sztuka wiary» (1945) [CAŁA KSIĄŻKA]

Treść

Modlitwa to klucz uniwersalny. Klucz może pasować do jednych drzwi domu, ale gdy pasuje do wszystkich, można go uznać za klucz uniwersalny. Modlitwa jest właśnie takim i nie mniej ważnym kluczem do wszystkich ziemskich problemów.

Prawo odwracalności

«Módlcie się za moją duszę, modlitwa czyni więcej, niż ten świat może sobie wyobrazić» (Tennyson).

Sztuka modlitwy i rola wyobraźni

Modlitwa to sztuka wymagająca praktyki. Pierwszym wymogiem jest kontrolowana wyobraźnia. Popisywanie się i próżne powtarzanie są obce modlitwie. Jej spełnienie wymaga spokoju i ukojenia ducha: «Nie bądźcie próżnymi powtarzaczami», bo modlitwa odbywa się w ukryciu, a «Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie jawnie».

Ceremonie powszechnie stosowane w modlitwie to jedynie przesądy, wymyślone po to, by nadać modlitwie uroczysty wygląd. Osoby praktykujące sztukę modlitwy często nie znają praw, które nią rządzą. Przypisują uzyskane rezultaty ceremoniom i mylą literę z duchem.

Istotą modlitwy jest wiara.; lecz wiara musi zostać przesiąknięta zrozumieniem, aby nabyć ową aktywną cechę, której nie posiada, gdy występuje sama. «Nabywaj więc mądrości i wszelkiego zrozumienia.»

Uzasadnienie naukowe: Uniwersalne prawo odwracalności

Niniejsza książka jest próbą sprowadzenia nieznanego do znanego, poprzez wskazanie warunków, w których modlitwy są przyjmowane, a bez których nie mogą być wysłuchane. Definiuje ona warunki rządzące modlitwą w prawach, które są po prostu uogólnieniami naszych obserwacji. Uniwersalne prawo odwracalności stanowi fundament, na którym opierają się jej stwierdzenia.

Przykłady ze świata fizycznego:

Dźwięk: Ruch mechaniczny wywoływany przez mowę był znany na długo przed pojawieniem się fonografu (odtwarzania mowy za pomocą ruchu mechanicznego).
Elektryczność: Przez długi czas energię elektryczną wytwarzano przez tarcie, nie myśląc nawet, że tarcie z kolei można wytwarzać przez elektryczność.
Energia: Jeśli ciepło może wytwarzać ruch mechaniczny, to ruch mechaniczny może wytwarzać ciepło. Jeśli elektryczność generuje magnetyzm, to magnetyzm może również wytwarzać prądy elektryczne.

Wniosek: Przyczyna i skutek, energia i materia, akcja i reakcja są jednym i tym samym i wzajemnie się odwracają. Wszystkie przemiany siły są odwracalne.

Stosowanie prawa w praktyce duchowej

Prawo to jest niezwykle ważne, ponieważ pozwala przewidzieć transformację odwrotną po sprawdzeniu transformacji prostej.

Prognoza stanu: Gdybyś wiedział jak czułbym się, gdybyś osiągnął swój cel, to przeciwnie, wiedziałbyś, w jakim stanie mógłbyś go osiągnąć, gdybyś obudził w sobie takie uczucie.
Przykazanie wiary: Polecenie, aby modlić się z wiarą, że już masz to, o co się modlisz, opiera się na znajomości prawa odwrotnej transformacji.
Metoda: Musisz się obudzić uczucie w środku, że jesteś i masz to, kim wcześniej chciałeś być i co posiadałeś. Łatwo to osiągnąć, jeśli zastanowisz się nad radością, jaką byś odczuwał, gdyby twój cel został osiągnięty.

Obiektywizacja pożądanego

Poczucie spełnienia pragnienia, jeśli zostanie zaakceptowane i utrzymane, powinno obiektywizować stan, który mógł je stworzyć. To prawo wyjaśnia prawdy biblijne:

«Wiara jest pewnością tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczy, których nie widzimy».
«To, czego nie widać, nazywa tak, jakby istniało, a to, czego nie widać, staje się widoczne».

Porady praktyczne: Wyobraź sobie, że twoje pragnienie zostało spełnione i utrzymuj to uczucie, aż to, co czujesz, stanie się obiektywne.

Główna zasada

Jeśli fakt fizyczny może wywołać stan psychiczny, to stan psychiczny może wywołać fakt fizyczny. Jeśli skutek (a) może być spowodowany przyczyną (b), to odwrotnie, skutek (b) może być spowodowany przyczyną (a).

«Dlatego powiadam wam: Wszystko, o cokolwiek w modlitwie prosicie, stanie się wam, tylko wierzcie, że otrzymacie» (Mk 11,24).

Podwójna natura świadomości

Podstawowe zasady

Dokładne zrozumienie dwoistej natury ludzkiej świadomości musi być podstawą wszelkiej prawdziwej modlitwy. Świadomość obejmuje zarówno podświadomość, jak i świadomość. Nieskończenie większa część świadomości znajduje się w sferze świadomości obiektywnej.

Podświadomy: Najważniejsza część świadomości. Jest przyczyną działań dobrowolnych. Podświadomość to to, co є Człowiek.
Świadomość: To jest to, Co wie człowiek?.

“Ja i Ojciec jedno jesteśmy, lecz Ojciec większy jest ode mnie”.”

Świadomość i podświadomość są jednym, ale podświadomość jest wyższa od świadomości. “Nic nie mogę zrobić sam z siebie; Ojciec we mnie wykonuje tę pracę”. Ja, obiektywna świadomość, nic nie mogę zrobić sam z siebie; Ojciec, podświadomość, wykonuje tę pracę. Podświadomość to to, w czym wszystko jest znane, w czym wszystko jest możliwe, dokąd wszystko zmierza, skąd wszystko przychodzi, co należy do wszystkich, do czego wszyscy mają dostęp.

Kształtowanie obiektywnej rzeczywistości

To, czego jesteśmy świadomi, zbudowane jest z tego, czego nie jesteśmy świadomi. Nasze podświadome założenia nie tylko wpływają na nasze zachowanie, ale także kształtują model naszej obiektywnej egzystencji. Tylko one mają moc powiedzenia: «Stwórzmy człowieka – obiektywne przejawy – na nasz obraz, na nasze podobieństwo».»

Całe stworzenie śpi w głębinach człowieka i budzi się do obiektywnego istnienia poprzez jego podświadome założenia. W tej pustce, którą nazywamy snem, świadomość trwa w bezsennej czujności, a gdy ciało śpi, ta bezsenna istota uwalnia ze skarbca wieczności podświadome założenia człowieka.

Modlitwa jako narzędzie zmiany

Modlitwa to klucz otwierający nieskończony skarbiec. «Wypróbujcie Mnie teraz – mówi Pan Zastępów – czy wam nie otworzę zaworów niebieskich i nie zleję na was błogosławieństwa w przeobfitej mierze».»

Modlitwa modyfikuje lub całkowicie zmienia nasze podświadome założenia, a zmiana założenia jest zmianą sposobu wyrażania siebie.

Myślenie indukcyjne i dedukcyjne

Wszyscy pragnący opanować sztukę modlitwy powinni wyraźnie dostrzec to rozróżnienie:

Świadomy umysł rozważa indukcyjnie, oparty na obserwacji, doświadczeniu i edukacji. Trudno mu uwierzyć, że pięć zmysłów i umysł indukcyjny temu przeczą.
Podświadomy myśli dedukcyjnie. Nigdy nie zajmuje się prawdziwością lub fałszywością założenia, ale wychodzi od założenia o poprawności przesłanki i obiektywizuje wyniki, które są zgodne z tym założeniem.

Prawdziwe zrozumienie nauki modlitwy nie będzie możliwe, dopóki nie zrozumiemy praw rządzących dualną naturą świadomości i nie uświadomimy sobie znaczenia podświadomości.

Sztuka wiary

Modlitwa – sztuka wiary w to, czego nie dostrzegają zmysły – niemal w całości dotyczy podświadomości. Poprzez modlitwę podświadomość zostaje skłoniona do przyjęcia spełnionego pragnienia i, poprzez rozumowanie dedukcyjne, logicznie przekształca je w uzasadniony cel.

“Większy jest Ten, który jest w tobie, niż Ten, który jest na świecie”. Umysł subiektywny to rozproszona świadomość, która ożywia świat; to duch, który daje życie. W całej istocie istnieje jedna dusza – umysł subiektywny. Ten jeden, niezłomny umysł subiektywny przenika całe stworzenie. Myśl i uczucia, zespolone z przekonaniami, narzucają mu zmiany, nadają mu misję, którą wiernie wypełnia.

Interakcja z innymi i dzielenie się pomysłami

Umysł świadomy generuje warunki wstępne. Umysł subiektywny rozwija je do logicznego celu. Gdyby umysł subiektywny nie był tak ograniczony w swojej inicjatywie myślenia, człowiek obiektywny nie mógłby być odpowiedzialny za swoje czyny w świecie.

Człowiek przekazuje idee do podświadomości za pośrednictwem zmysłów. Podświadomość przekazuje idee z umysłu do umysłu za pomocą telepatii. Twoje niewypowiedziane przekonania o innych są im przekazywane bez ich świadomej wiedzy i zgody, a jeśli podświadomie je zaakceptują, wpływa to na ich zachowanie. Jedyne idee, które podświadomie odrzucają, to twoje idee o nich, których nie chcieliby, aby były prawdą w odniesieniu do kogokolwiek. Cokolwiek by sobie życzyli dla innych, mogą w to wierzyć i zgodnie z prawem wiary są zmuszeni subiektywnie zaakceptować i obiektywnie wyrazić to.

Praktyka koncentracji

Subiektywny umysł jest całkowicie kontrolowany przez sugestię. Idee najlepiej podpowiada się w stanie, który można opisać jako kontrolowane sny:

Umysł obiektywny jest częściowo subiektywny (odczucia są ograniczone lub nie występują).
Umysł jest bierny, ale potrafi funkcjonować na zasadzie absorpcji.
To jest koncentracja uwagi.

Podczas modlitwy w twoim umyśle nie powinno być żadnego konfliktu. Odejdź od tego, co, co to jest, do tego stopnia, że powinno być. Przyjmij nastrój spełnionego pragnienia, a zgodnie z uniwersalnym prawem odwracalności spełnisz swoje pragnienie.

Wyobraźnia i wiara

1. Połączenie świadomości i podświadomości

Modlitwy nie są skuteczne, jeśli nie ma połączenia między świadomością a podświadomością osoby modlącej się. Dzieje się tak, ponieważ wyobraźnia i wiara.

Dzięki sile wyobraźni wszyscy ludzie, a zwłaszcza ci obdarzeni wyobraźnią, nieustannie rzucają zaklęcia, a wszyscy, zwłaszcza ci pozbawieni wyobraźni, nieustannie ulegają jej wpływom. Czy możemy być pewni, że to nie nasza matka, cerując skarpetki, zapoczątkowała tę subtelną zmianę w naszej świadomości? Skoro potrafię rzucić na ludzi zaklęcie nieumyślnie, nie ma powodu wątpić, że potrafię rzucić znacznie silniejszy czar celowo.

2. Natura wyimaginowanej osoby

Wszystko, co można zobaczyć, dotknąć, wyjaśnić, omówić, jest dla człowieka obdarzonego wyobraźnią jedynie środkiem, gdyż funkcjonuje on poprzez kontrolowaną wyobraźnię w głębi siebie, gdzie każda idea istnieje sama w sobie, a nie w relacji do czegokolwiek innego. Nie potrzebuje ograniczeń rozumu. Jedynym ograniczeniem, któremu może się podporządkować, jest tajemniczy instynkt, który uczy go eliminować wszelkie nastroje z wyjątkiem… nastrój spełnionego życzenia.

3. Podstawowe prawo świadomości

Wyobraźnia i wiara to jedyne zdolności umysłu niezbędne do stworzenia obiektywnych warunków.

Subiektywne przekonanie: Wiara konieczna do prawidłowego funkcjonowania prawa świadomości jest czysto subiektywna i możliwa do osiągnięcia po ustaniu czynnego oporu ze strony umysłu obiektywnego.
Percepcja prawdy: Zależy to od Twojej zdolności odczuwania i akceptowania jako prawdy tego, co zaprzeczają Twoje obiektywne uczucia.
Telepatia: Dzięki telepatii możemy komunikować się natychmiast z inną osobą, bez jej świadomej zgody lub wiedzy.

4. Technika nawiązywania kontaktu mentalnego

Aby zbudować zaufanie, w myślach przywołujesz podmiot:

Skoncentruj swoją uwagę: Krzycz w myślach jego imię, aby zwrócić jego uwagę.
Wyobraź sobie odpowiedź: Usłysz jego głos w swoich myślach.
Wyobraź sobie tę sytuację: Wyobraź sobie jego wnętrze w stanie, który chcesz, aby osiągnął.
Dialog: Wyobraź sobie, że mówi ci to, co chcesz usłyszeć. Powiedz mu, jak bardzo się cieszysz z jego szczęścia.
Ukończenie: Usłyszawszy wiadomość z jasnością rzeczywistości, wróć do obiektywnej świadomości. Twoja subiektywna rozmowa powinna obudzić to, co potwierdziła.

5. Wiara kontra wola

“Postanowisz coś, a zostanie ci to udowodnione”. Nie chodzi tu o silną wolę, lecz o jasne myślenie i poczucie potwierdzonej prawdy.

Konflikt: Kiedy wiara i wola są w konflikcie, wiara nieuchronnie zwycięża.
Atrakcja: Przyciągasz nie to, czego chcesz, ale to, co uważasz za prawdę.
Akceptacja celu: Akceptacja celu automatycznie oznacza środki do jego osiągnięcia.

6. Rola wyobraźni w leczeniu

Wyobraźnia jest początkiem rozwoju wszystkich form, a wiara jest substancją, z której są one formowane.

Źródło zasilania: Moc uzdrawiania tkwi nie w lekarstwach ani relikwiach, ale w duchu tego, kto je przyjmuje. “Litera zabija, duch zaś ożywia”.”
Sugestia: Subiektywny umysł jest całkowicie kontrolowany przez sugestię. Niezależnie od tego, czy obiekt wiary jest prawdziwy, czy fałszywy, otrzymasz rezultat.
Pewne oczekiwania: To najskuteczniejszy sposób na osiągnięcie stanu, który daje to, czego nie może zapewnić żadna terapia medyczna.

7. Przyczyny niepowodzeń i “ciche dni”

Porażka wynika z antagonistycznej autosugestii – obiektywnej wątpliwości.

Niepełnosprawność intelektualna: Nadmiar inteligencji nie pozwala człowiekowi wierzyć w to, co przeczą zmysły.
Ciche dni: Najskuteczniejsza metoda polega na tym, że podmiot jest obiektywnie nieświadomy wpływu. Eliminuje to możliwość antagonistycznych przekonań. Im mniej wie umysł obiektywny, tym lepiej działa podświadomość.

8. Prawo odwracalności i dyscypliny

Podświadomość jest przewodnikiem wszechświata. Stany widzialne są efektem wibracji wibracji podświadomości.

Dyscyplina: Osoba zdyscyplinowana zmienia swój świat, wyobrażając sobie tylko to, co piękne.
Zbawiciel: Zbawiciel nie jest osobą, ale manifestacją pewnego stanu (zdrowie dla chorych, pokarm dla głodnych).
Natychmiastowe zbiory: Jeśli transformacje mocy są odwracalne, to radość z żniwa teraz może natychmiast obudzić samo żniwo. “Teraz jest czas łaski… radość w żałobie, chwała w duchu ciężkości”.

Energia i siła

Prawa psychologiczne i stan hipnotyczny

Każdy podlega tym samym prawom psychologicznym, które rządzą zwykłym podmiotem hipnozy. Jest on kontrolowany przez sugestię. W hipnozie obiektywne doznania są częściowo lub całkowicie tłumione. Jednak niezależnie od tego, jak głęboko obiektywne doznania są zablokowane w hipnozie, subiektywne zmysły pozostają czujne, a podmiot rozpoznaje wszystko, co dzieje się wokół niego.

Aktywność i siła umysłu subiektywnego są proporcjonalne do snu umysłu obiektywnego. Sugestie, które wydają się bezsilne, gdy są bezpośrednio prezentowane świadomości obiektywnej, są niezwykle skuteczne, gdy podmiot znajduje się w stanie hipnozy. Stan hipnozy to po prostu nieświadomość, obiektywnie rzecz biorąc. W hipnozie świadomy umysł zapada w sen, a moce podświadomości otwierają się, jakby można było do nich bezpośrednio dotrzeć za pomocą sugestii.

Z tego łatwo wywnioskować, jeśli zaakceptujemy prawdę sugestii mentalnej, że każdy, kto nie jest obiektywnie świadomy twojej obecności, znajduje się w głębokim stanie hipnozy w stosunku do ciebie. Zatem:

«Nie przeklinaj króla w myślach swoich i nie przeklinaj bogacza w swojej komnacie sypialnej, gdyż ptak niebieski głos poniesie, a ten, który ma skrzydła, sprawę oznajmi» (Kaznodziei Salomona 10:20).

To, w co szczerze wierzysz w odniesieniu do drugiej osoby, obudzi się w niej.

Technika wpływu mentalnego i modlitwy

Nikt nie musi być jak zwykle oczarowany, aby otrzymać pomoc. Jeśli osoba modląca się nie jest świadoma sugestii, a sugestia jest przekazywana z przekonaniem i z przekonaniem akceptowana przez osobę modlącą się jako prawdziwa, to masz idealne warunki do skutecznej modlitwy.

Kroki do osiągnięcia rezultatu:

Wyobrażanie sobie: Wyobraź sobie, że on już zrobił to, czego chcesz.
Dialog: Porozmawiaj z nim w myślach i pogratuluj mu, że zrobił to, czego chcesz. Wyobraź go sobie w stanie, który chcesz osiągnąć. W kręgu jego działań każde wypowiedziane słowo subiektywnie budzi obiektywnie to, co potwierdza.
Zaufanie: Niewiara ze strony podmiotu nie stanowi przeszkody, gdy panujesz nad swoimi snami. Śmiałe stwierdzenie z twojej strony, gdy jesteś w stanie częściowo subiektywnym, budzi to, co potwierdzasz. Twoja pewność siebie i głębokie przekonanie o prawdziwości twojego mentalnego stwierdzenia to wszystko, czego potrzeba, aby osiągnąć rezultaty.

Nawiązanie kontaktu z umysłem subiektywnym

Wizualizuj obiekt i wyobraź sobie, że słyszysz jego głos. To nawiązuje kontakt z jego subiektywnym umysłem. Następnie wyobraź sobie, że mówi ci to, co chcesz usłyszeć. Jeśli chcesz wysłać mu słowa zdrowia i bogactwa, wyobraź sobie, że mówi do ciebie: «Nigdy nie czułem się lepiej i nigdy nie miałem więcej» i w myślach opowiedz mu o swojej radości z jego szczęścia. Wyobraź sobie, że widzisz i słyszysz jego radość.

Znaczenie stałych idei

Rozmowa mentalna z subiektywnym obrazem innej osoby musi być prowadzona w taki sposób, aby nie budziła wątpliwości co do prawdziwości tego, co słyszysz i mówisz. Jeśli masz choćby cień przekonania, że nie wierzysz w to, co sobie wyobraziłeś, usłyszałeś i zobaczyłeś, podmiot nie posłucha, ponieważ twój subiektywny umysł będzie przekazywał jedynie twoje utrwalone idee.

Tylko ustalone idee mogą obudzić swoje wibracyjne korelaty u tych, do których są skierowane. W kontrolowanym śnieniu idee powinny być podsuwane z najwyższą uwagą. Jeśli nie kontrolujesz swojej wyobraźni we śnie, ona będzie kontrolować ciebie. Cokolwiek sugerujesz z pewnością, jest prawem subiektywnego umysłu; musi on zobiektywizować to, co mentalnie potwierdzasz. Podmiot nie tylko wyraża afirmowany stan, ale robi to tak, jakby decyzja zapadła sama z siebie lub jakby idea lub pomysł z niego wynikły.

Wniosek

Kontrola nad podświadomością to panowanie nad wszystkim. Każdy stan podlega kontroli jednego umysłu. Kontrola nad podświadomością jest osiągana poprzez kontrolę nad własnymi przekonaniami, które z kolei są wszechmocnym czynnikiem w stanach widzialnych. Wyobraźnia i wiara to sekrety tworzenia.

Prawo transferu myśli

Moc słów i uzdrawianie

“Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił od zagłady”. Przekazał świadomość zdrowia i obudził jej wibracyjny odpowiednik w osobie, do której było skierowane. Wyobraził sobie osobę w stanie zdrowia i wyobraził sobie, że słyszy jego potwierdzenie. “Albowiem żadne słowo Boże nie zawiedzie; trzymaj się więc mocno wzoru zdrowych słów, które usłyszałeś».»

Sztuka skutecznej modlitwy

Aby modlitwa była skuteczna, musisz mieć jasno określone cele:

Musisz wiedzieć czego chcesz zanim poprosisz.
Musisz wiedzieć, czego chcesz, zanim poczujesz, że to masz, a modlitwa jest uczuciem spełnienia życzenia.
Nie ma znaczenia, czego szukasz w modlitwie, gdzie się ona znajduje i kogo dotyczy. Nie masz innego wyboru, jak przekonać samego siebie o prawdziwości tego, co chcesz ucieleśnić.

Kiedy kończysz modlitwę, już nie szukasz, ponieważ – jeśli modliłeś się prawidłowo – podświadomie zaakceptowałeś rzeczywistość pożądanego stanu i zgodnie z prawem odwracalności twoja podświadomość musi zobiektywizować to, co potwierdza.

Zasada działania fotofonu: Mechanika transmisji

Do przesyłu energii potrzebny jest przewodnik. Możesz użyć drutu, strumienia wody, strumienia powietrza, wiązki światła lub dowolnego urządzenia pośredniczącego. Zasada działania fotofonu, czyli transmisji głosu za pomocą światła, pomoże ci zrozumieć przekazywanie myśli lub wysyłanie słowa w celu uzdrowienia innej osoby.

Istnieje silna analogia między głosem mówionym a głosem mentalnym. Myśleć to mówić bezgłośnie, mówić to myśleć na głos. Zasada działania fotofonu jest następująca:

Wiązka światła odbija się od lustra i jest rzutowana na odbiornik znajdujący się w odległym punkcie.
Z tyłu lusterka znajduje się ustnik. Kiedy mówisz do ustnika, lusterko wibruje.
Wibrujące lustro modyfikuje światło, które się od niego odbija. Zmodyfikowane światło ma przekazać Twój język, nie jako mowę, ale jako odbicie w jego mechanicznym odpowiedniku.
Dociera do stacji zdalnej i dotyka dysku wewnątrz odbiornika. Wprawia dysk w wibracje zgodne z modyfikacją – i odtwarza Twój głos.

Świadomość jako światło

“Jestem światłością świata”. Ja, świadomość, że istnieję, jest światłem, przez które to, co przechodzi przez moją świadomość, staje się widoczne. Pamięć, czyli moja zdolność mentalnego postrzegania tego, co obiektywnie obecne, dowodzi, że mój umysł jest zwierciadłem tak czułym, że może odbijać myśli. Wielokrotne postrzeganie obrazu w pamięci niczym nie różni się jako akt wzrokowy od postrzegania mojego obrazu w lustrze. Ta sama zasada widzenia obowiązuje w obu przypadkach.

Twoja świadomość to światło odbite w zwierciadle twojego umysłu i rzutowane w przestrzeń na osobę, o której myślisz. Komunikując się myślami z subiektywnym obrazem w twoim umyśle, wprawiasz lustro twojego umysłu w wibracje. Twój wibrujący umysł zmienia światło świadomości odbite w nim. Zmodyfikowane światło świadomości dociera do osoby, do której jest skierowane, i dotyka zwierciadła jego umysłu; to powoduje, że jego umysł wibruje zgodnie ze zmianami, którym podlega. W ten sposób odtwarza w nim to, co mentalnie potwierdziłeś.

Przemiana świata i ludzi

Twoje przekonania, twoje utrwalone nastawienie mentalne, nieustannie zmieniają twoją świadomość, odbijając się w lustrze twojego umysłu. Twoja świadomość, modyfikowana przez twoje przekonania, zostaje zobiektywizowana w warunkach twojego świata.

Aby zmienić swój świat, najpierw musisz zmienić swoje postrzeganie tego.
Zmienić osobę, musisz zmienić swoje postrzeganie jej. Po pierwsze, musisz uwierzyć, że jest dokładnie takim mężczyzną, jakim chcesz, żeby był, i rozmawiać z nim mentalnie tak, jakby nim był.

Wszyscy ludzie są na tyle wrażliwi, by odtworzyć twoje przekonania na ich temat. Jeśli więc twoje słowo nie reprodukuje się w sposób widoczny u osoby, do której jest adresowane, przyczyna leży w tobie, a nie w podmiocie. Gdy uwierzysz w prawdziwość afirmowanego stanu, rezultaty nadejdą. Każdego można odmienić; każdą myśl można przekazać; każdą myśl można w widoczny sposób ucieleśnić.

Życie subiektywnego słowa

Subiektywne słowa – podświadome założenia – budzą to, co potwierdzają. “Są żywe i aktywne i nie wrócą do Mnie puste, lecz dokonają tego, co Ja chcę, i będą się rozwijać w tym, po co je posłałem”. Są obdarzone inteligencją co do swojej misji i pozostaną na swoim miejscu, dopóki cel ich istnienia nie zostanie zrealizowany; trwają, dopóki wibracyjne korelaty ich samych nie zostaną obudzone w tym, do kogo są skierowane, ale gdy tylko cel ich stworzenia zostanie osiągnięty, przestają istnieć.

Słowo wypowiedziane subiektywnie, z cichą pewnością, zawsze budzi odpowiedni stan u osoby, do której jest wypowiedziane; ale gdy tylko jego zadanie zostanie spełnione, przestaje ono istnieć, pozwalając osobie, w której stan ten został zrealizowany, pozostać w świadomości stanu potwierdzonego lub powrócić do stanu poprzedniego.

Jakikolwiek stan przyciąga twoją uwagę, to on podtrzymuje twoje życie. Zatem uważność na poprzedni stan jest powrotem do niego. “Nie wspominaj przeszłości, nie myśl o przeszłości”.”

Królestwo Niebios jest w nas

Nic nie może być dodane człowiekowi, bo całe stworzenie jest już w nim doskonałe. “Królestwo niebieskie jest w was”. “Człowiek nie może niczego otrzymać, jeśli nie jest mu to dane z nieba”. Niebo to twoja podświadomość.

Nawet oparzenie słoneczne nie pochodzi z zewnątrz. Promienie z zewnątrz budzą jedynie odpowiadające im promienie wewnątrz. Gdyby promienie palące nie były zawarte w człowieku, wszystkie skoncentrowane promienie we wszechświecie nie mogłyby go spalić. Gdyby tony zdrowia nie były zawarte w świadomości tego, komu są potwierdzone, nie mogłyby wibrować w słowie, które jest wysyłane. Tak naprawdę nie dajesz drugiemu – wskrzeszasz to, co śpi w nim. “Dziewczyna nie umarła, lecz śpi”. Śmierć to po prostu sen i zapomnienie. Starzenie się i rozkład to sen, a nie śmierć, młodości i zdrowia. Rozpoznanie stanu wibruje lub budzi go.

Pokonywanie czasu i przestrzeni

Odległość, znana obiektywnym zmysłom, nie istnieje dla subiektywnego umysłu. «Jeśli wezmę skrzydła jutrzenki i zamieszkam w najdalszych zakątkach morza; nawet tam poprowadzą mnie za rękę». Czas i przestrzeń to uwarunkowania myśli; wyobraźnia może je przekroczyć i poruszać się w psychologicznym czasie i przestrzeni.

Choć fizycznie dzieli cię tysiące mil od danego miejsca, możesz mentalnie żyć w nim tak, jakby było tutaj. Twoja wyobraźnia z łatwością może przekształcić zimę w lato, Nowy Jork w Florydę i tak dalej. Niezależnie od tego, czy obiekt twojego pożądania jest blisko, czy daleko, rezultaty będą takie same. Subiektywnie, obiekt twojego pożądania nigdy nie jest daleko; jego intensywna bliskość sprawia, że pozostaje on poza zasięgiem zmysłów. Jest w świadomości, a świadomość jest bliższa niż oddech i bliższa niż dłonie i stopy.

Świadomość jest pojedynczą i niepowtarzalną rzeczywistością. Wszystkie zjawiska powstają z tej samej substancji, wibrującej z różną prędkością. Ze świadomości wyszedłem jako osoba i do świadomości powracam jako osoba. W świadomości wszystkie stany istnieją subiektywnie i budzą się do swojego obiektywnego istnienia poprzez wiarę. Jedyne, co powstrzymuje nas przed wywarciem udanego, subiektywnego wrażenia na osobie z dużej odległości lub przed staniem się nią, to nasz nawyk postrzegania przestrzeni jako przeszkody.

Wpływ i odpowiedzialność

Przyjaciel oddalony o tysiąc mil jest zakorzeniony w twojej świadomości poprzez twoje utrwalone wyobrażenia o nim. Myślenie o nim i wyobrażanie go sobie w sobie w stanie, w jakim chcesz go widzieć, z przekonaniem, że ten subiektywny obraz jest tak samo prawdziwy, jak ten już zobiektywizowany, budzi w nim odpowiedni stan, który musi zobiektywizować.

Skuteczność modlitw zależy od twojego nastroju, a nie od postawy podmiotu. Podmiot nie ma siły, by oprzeć się twoim kontrolowanym, subiektywnym wyobrażeniom o sobie, chyba że stan, który uznajesz za prawdziwy w jego przypadku, jest stanem, którego nie jest w stanie uznać za prawdziwy dla kogoś innego. W takim przypadku powraca on do ciebie, nadawcy, i spełnia się w tobie.

“Któż może wam zaszkodzić, jeśli jesteście zwolennikami dobra? Byłem młody i jestem stary, a jednak nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego ani jego potomstwa żebrzącego o chleb». “Żadne zło nie spotka sprawiedliwego”. Nic nam się nie przytrafia, co nie jest zgodne z naszą naturą.

Prawo żniw i odbicia

Osoba, która kieruje złośliwą myśl w stronę innej osoby, dozna traumy z powodu jej odbicia, chyba że podświadomie zaakceptuje tę drugą osobę. “Cokolwiek posiejesz, to zbierzesz”.”

Jedyną siłą odrzucającą subiektywne słowo jest niezdolność do pragnienia podobnego stanu u innego – dawanie zakłada zdolność do przyjmowania. Zdolność do narzucenia idei innemu umysłowi zakłada zdolność tego umysłu do przyjęcia tego wrażenia. Głupcy eksploatują świat; mędrcy go przekształcają. Najwyższą mądrością jest świadomość, że w żywym wszechświecie nie ma innego przeznaczenia niż to stworzone przez ludzką wyobraźnię. Nie ma żadnego wpływu poza umysłem człowieka.

Etyka wyobraźni: Dawać znaczy otrzymywać

«Wszystko, co piękne, cokolwiek istnieje, jest powszechnie znane; jeśli jest jakaś cnota i jeśli jest jakaś pochwała, pomyśl o tym». Nigdy nie akceptuj tego, co nie byłoby prawdą w odniesieniu do innych, w odniesieniu do siebie. Aby obudzić stan w kimś innym, musi on najpierw obudzić się w tobie. Stan, który przekazujesz innym, może zostać przekazany tylko wtedy, gdy w niego wierzysz. Zatem dawać znaczy otrzymywać.

“Dawaj, a otrzymasz, ściśnięty i przepełniony”. Dawanie to po prostu wiara, bo to, w co naprawdę wierzysz w stosunku do innych, budzisz w nich. Stan wibracji przekazywany przez twoją wiarę jest utrzymywany, dopóki nie obudzi odpowiadającej mu wibracji u osoby, w którą wierzysz. Ale zanim będzie mógł zostać przekazany, musi zostać obudzony w nadajniku. Cokolwiek budzi się w twojej świadomości, ty jesteś.

Świat jest jak lustro

«Jak człowiek myśli w swoim sercu» – w głębokiej podświadomości – «tak myśli». Ignoruj pozory i subiektywnie uznaj za prawdę to, co chcesz zobaczyć. To obudzi w tobie ton afirmacji, który z kolei urzeczywistni się w tobie i w tym, komu jest afirmowana. Świat jest zwierciadłem, w którym każdy widzi swoje odbicie. Świat obiektywny odzwierciedla przekonania subiektywnego umysłu.

Rodzaje aktywności umysłowej

Na niektórych ludzi największe wrażenie robią obrazy wizualne, na innych dźwięki mentalne, a na jeszcze innych czynności mentalne. Warto rozwijać formę aktywności mentalnej, która pozwala skupić całą uwagę w jednym kierunku.

Przykład (utwór muzyczny):

A (Obraz wizualny): Wyobraża sobie, że widzi dzieło jako obraz, nie znając oznaczeń.
B (Siła psychiczna/zdrowie): Widzi utwór, umie czytać nuty i wyobraża sobie, jak on brzmi.
C (Działanie umysłowe): Czyta nuty i wyobraża sobie, że gra ten utwór jak pianista.

Fizyczne ucieleśnienie słowa

Obrazy wizualne, dźwięki mentalne i działania mentalne są tworami twojej wyobraźni. Są one rzutowane w przestrzeń zgodnie z tym samym prawem wibracji, które rządzi wysyłaniem głosu lub obrazu. Język i obrazy są rzutowane nie jako język lub obrazy, lecz jako korelaty wibracyjne.

Nie ma myśli ani uczuć bez ich wyrażenia. Zawsze wykonuje się lekkie ruchy mięśniowe:

Oko śledzi ruchy wyimaginowanych obiektów.
Źrenica rozszerza się lub zwęża.
Oddech przyspiesza lub zwalnia.
Mięśnie kurczą się zgodnie z twoimi ruchami mentalnymi.

Ta zmiana wibracji trwa, aż obudzi odpowiadającą jej wibrację w podmiocie, która następnie manifestuje się w fizycznym fakcie. “I słowo stało się ciałem”. Myśliciel i myśl, operator i podmiot, energia i pole są jednym. Muzyka sfer, którą subiektywnie słyszysz dla innych, jest tworzona przez ruchy twoich myśli i uczuć w prawdziwym królestwie, czyli «niebie w tobie».

Dobra nowina

“O, jak piękne są na górach stopy tego, który zwiastuje dobrą nowinę, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobre wieści, który zwiastuje zbawienie”.”

Siła subiektywnego potwierdzenia

Bardzo skutecznym sposobem na przekazanie dobrych wieści drugiej osobie jest przywołanie subiektywnego obrazu osoby, której chcesz pomóc, i poproszenie jej o potwierdzenie tego, czego chciałeś. Usłyszenie, jak mówi, że to zrobił. To budzi w niej wibracyjny korelat stanu potwierdzenia, który utrzymuje się aż do wypełnienia misji.

Nie ma znaczenia, co chcesz zrobić ani z kim to zrobisz. Gdy tylko subiektywnie potwierdzisz, że wszystko zostało zrobione, rezultat nadchodzi. Porażka może nastąpić tylko wtedy, gdy nie zaakceptujesz prawdziwości swojego stwierdzenia lub gdy potwierdzony stan nie jest pożądany przez podmiot, dla niego lub dla kogoś innego. W drugim przypadku stan ten realizuje się w Tobie, operatorze.

Wpływ mentalnego gadania

Pozornie nieszkodliwy nawyk «rozmawiania z samym sobą» jest najskuteczniejszą formą modlitwy. Mentalne spieranie się z subiektywnym urażeniem drugiej osoby to najpewniejszy sposób na modlitwę o kłótnię. Prosisz o to, by druga osoba obraziła cię podczas obiektywnego spotkania. Jest ona zmuszona do działania w sposób, który ci się nie podoba, chyba że anulujesz lub zmienisz swoje zamówienie przed spotkaniem, subiektywnie potwierdzając zmianę.

Niestety, człowiek zapomina o swoich subiektywnych argumentach, codziennych mentalnych rozmowach z innymi i dlatego nie potrafi wyjaśnić konfliktów i nieszczęść swojego życia. Tak jak mentalne argumenty rodzą konflikty, tak radosne mentalne rozmowy rodzą odpowiadające im widoczne stany dobrych wiadomości. Człowiek tworzy siebie z wyobraźni.

Pomaganie sobie poprzez obraz innej osoby

Jeśli pożądany stan jest dla ciebie, a trudno ci zaakceptować za prawdę to, czego twoje zmysły nie uznają, przywołaj w umyśle subiektywny obraz przyjaciela i pozwól mu mentalnie potwierdzić, że jesteś już tym, kim pragniesz być. To utwierdza w nim, bez jego świadomej zgody lub wiedzy, podświadome założenie, że jesteś tym, co mentalnie potwierdził, a to założenie, ponieważ jest nieświadome, będzie trwać, dopóki nie spełni swojego celu. Jego misją jest obudzić w tobie jego wibracyjny odpowiednik, który, po obudzeniu, staje się obiektywnym faktem.

Formuła Hioba: Modlitwa za przyjaciół

Innym skutecznym sposobem modlitwy za siebie jest skorzystanie z formuły Hioba, który odkrył, że jego własne uwięzienie zostało uwolnione, gdy zaczął modlić się za swoich przyjaciół.

Skoncentruj się na drugim.
Pozwól, aby wyimaginowany głos Twojego przyjaciela podpowiedział Ci, że on jest lub ma coś, co jest porównywalne z tym, kim Ty chcesz być lub co Ty chcesz mieć.
Kiedy go mentalnie usłyszysz i zobaczysz, poczujesz radość z powodu jego szczęścia i szczerze życzysz mu wszystkiego najlepszego.

To budzi w nim odpowiednią wibrację stanu potwierdzonego, którą następnie należy zobiektywizować jako fakt fizyczny. Poznasz prawdę stwierdzenia: «Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią». “Jakość miłosierdzia jest podwójnie błogosławiona – błogosławi tego, który otrzymuje, i tego, który daje”. Dobroć, którą subiektywnie uznajesz za prawdziwą dla innych, nie tylko wyrażają oni, ale w pełni ją urzeczywistnisz.

Pełność transformacji

Transformacje nigdy nie są kompletne. Siła A zawsze przekształca się w coś silniejszego niż siła B. Uderzenie młotkiem powoduje nie tylko wstrząs mechaniczny, ale także ciepło, elektryczność, dźwięk, zmianę magnetyczną itd.

Wibracyjny korelat w tym temacie nie jest całkowitą transformacją przekazywanego uczucia. Dar przekazany komuś innemu jest niczym boska miara: ściśnięty, wstrząśnięty i przepełniony, tak że po tym, jak pięć tysięcy ludzi zostało nakarmionych pięcioma chlebami i dwiema rybami, zostało dwanaście koszy.

Największa modlitwa

Wyobraźnia jest początkiem tworzenia

Wyobraźnia jest początkiem tworzenia. Wyobrażasz sobie, czego pragniesz, a potem wierzysz, że to prawda. Każde marzenie może zostać zrealizowane, jeśli tylko ktoś jest wystarczająco zdyscyplinowany, by w nie uwierzyć.

Ludzie są tacy, jakimi ich uczynisz; człowiek jest tym, jak na niego patrzysz. Musisz spojrzeć na niego innymi oczami, zanim obiektywnie się zmieni. «Dwóch mężczyzn wyjrzało zza krat więziennych, jeden zobaczył błoto, drugi gwiazdy».

Sztuka widzenia doskonałego

Wieki temu Izajasz zadał to pytanie: “Kto jest ślepy, jeśli nie mój sługa? Albo głuchy, jak mój posłaniec, którego posłałem? Kto jest ślepy, jak doskonały, ślepy, jak sługa Pański?”

Człowiek doskonały osądza nie po pozorach, lecz sprawiedliwie. Widzi innych tak, jak sam chce ich widzieć; słyszy tylko to, co chce usłyszeć. Widzi w innych tylko dobro. Nie ma w nim potępienia, bo On zmienia świat swoim wzrokiem i słyszeniem. “Król, który siedzi na tronie, rozprasza zło swoim okiem”.

Przebudzenie wewnętrznego Chrystusa

Współczucie dla istot żywych – akceptacja ludzkich ograniczeń – nie leży w umyśle króla, gdyż nauczył się oddzielać ich błędne przekonania od ich prawdziwej natury. Dla niego ubóstwo to jedynie marzenie o bogactwie. Nie widzi gąsienic, lecz motyle; nie zimowy, lecz letni sen; nie człowieka w potrzebie, lecz śpiącego Jezusa.

Jezus z Nazaretu, który rozpraszał zło swoim okiem, śpi w wyobraźni każdego człowieka i z własnej wyobraźni człowiek musi Go obudzić, subiektywnie potwierdzając: «Jestem Jezusem». Wtedy i tylko wtedy ujrzy Jezusa, bo człowiek widzi tylko to, co się w nim obudziło. Święte łono jest wyobrażeniem człowieka. Święte dziecko jest takim obrazem siebie, który odpowiada definicji doskonałości Izajasza.

Świadomość jako jedyna rzeczywistość

Posłuchaj słów świętego Augustyna: «Ukochałem cię za późno, bo byłeś w środku, a szukałem cię na zewnątrz». To do własnej świadomości musisz się zwrócić jako do jedynej rzeczywistości. Tam i tylko tam obudzisz to, co uśpione. “Choćby Chrystus narodził się tysiąc razy w Betlejem, gdyby nie narodził się w tobie, twoja dusza nadal pozostałaby samotna”.

Stworzenie jest kompletne. Powołujesz swoje stworzenie do istnienia, odczuwając rzeczywistość stanu, który chcesz wywołać. Nastrój przyciąga swoje powinowactwa, ale nie tworzy tego, co przyciąga. Jak sen jest przywoływany przez uczucie: «Jestem śpiący», tak Jezus Chrystus jest przywoływany przez uczucie: «Jestem Jezusem Chrystusem».

Odbicie świata wewnętrznego

Człowiek widzi tylko siebie. Nic nie przytrafia się człowiekowi, co nie jest zgodne z jego naturą. Ludzie wyróżniają się z tłumu, okazując pokrewieństwo z twoimi nastrojami. Spotykasz ich, zdaje się, przypadkiem, ale okazuje się, że są odbiciem twojego nastroju. Ponieważ twoje nastroje stale się manifestują, możesz na ich podstawie przewidzieć, że wkrótce spotkasz określone osoby i napotkasz określone okoliczności.

Dlatego powołaj do istnienia to, co doskonałe, żyjąc w poczuciu «Jestem Chrystusem», ponieważ Chrystus jest jedyną koncepcją siebie, poprzez którą można dostrzec objawioną rzeczywistość wieczności.

Zmiana założeń zmienia życie

Nasze zachowanie zależy od podświadomego założenia dotyczącego naszego własnego statusu społecznego i intelektualnego oraz statusu osoby, do której się zwracamy. Szukajmy i przywołujmy najwyższą rangę. Przyjmijmy poczucie: «Jestem Chrystusem», a całe nasze zachowanie subtelnie i nieświadomie zmieni się zgodnie z tym założeniem.

Nasze podświadome założenia są nieustannie ujawniane, aby inni mogli nas postrzegać tak, jak my podświadomie postrzegamy siebie. Pozwólmy więc, aby poczucie «JESTEM Chrystusem», trwało, aż nasze świadome stwierdzenie stanie się podświadomym założeniem. Niech Bóg się obudzi, a jego wrogowie zostaną zniszczeni. Nie ma większej modlitwy dla człowieka.